คำสรรพนาม

คำสรรพนาม คือ คำที่ใช้แทนคำนาม การที่จะเลือกใช้คำสรรพนามใดนั้นขึ้นอยู่กับ 2 ปัจจัยว่า สรรพนามนั้น ๆ จะถูกใช้แทนคำนามใดและคำนามนั้นทำหน้าที่ใดในประโยค ในภาษาอังกฤษ คำสรรพนามมีเพศตามคำนามที่แทนด้วยคำสรรพนามนั้น ๆ ในรูปเอกพจน์บุรุษที่ 3 สรรพนามพหูพจน์บุรุษที่ 2 จะเหมือนกับสรรพนามเอกพจน์บุรุษที่ 2 ยกเว้นสรรพนามที่แสดงตนเอง  

  สรรพนามที่ใช้เป็นประธาน สรรพนามที่ใช้เป็นกรรม คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ (คำนำหน้านาม) สรรพนามที่ใช้แสดงความเป็นเจ้าของ สรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกัน
เอกพจน์บุรุษที่ 1 I me my mine myself
เอกพจน์บุรุษที่ 2 you you your yours yourself
เอกพจน์บุรุษที่ 3 ผู้ชาย he him his his himself
เอกพจน์บุรุษที่ 3 ผู้หญิง she her her hers herself
เอกพจน์บุรุษที่ 3 ไม่ระบุเพศ it it its   itself
พหูพจน์บุรุษที่ 1 we us our ours ourselves
พหูพจน์บุรุษที่ 2 you you your yours yourselves
พหูพจน์บุรุษที่ 3 they them their theirs themselves

สรรพนามที่ใช้เป็นประธาน (Subject Pronoun)

สรรพนามที่ใช้เป็นประธานจะถูกใช้แทนคำนามที่เป็นประธานของประโยค สรรพนามที่ใช้เป็นประธานจะถูกใช้แทนคำนามบุรุษที่ 3 บ่อย ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการเรียกชื่อคำนามนั้น ๆ ซ้ำ ๆ

ตัวอย่างเช่น
  • I am 16.
  • You seem lost.
  • Jim is angry, and he wants Sally to apologize.
  • This table is old. It needs to be repainted.
  • We aren't coming.
  • They don't like pancakes.

สรรพนามที่ใช้เป็นกรรม (Object Pronoun)

สรรพนามที่ใช้เป็นกรรมนั้นจะถูกนำมาใช้แทนคำนามที่ทำหน้าที่เป็นกรรม ไม่ว่ากรรมนั้นจะเป็นกรรมตรงหรือกรรมรองก็ตาม

ตัวอย่างเช่น
  • Give the book to me.
  • The teacher wants to talk to you.
  • Jake is hurt because Bill hit him.
  • Rachid recieved a letter from her last week.
  • Mark can't find it.
  • Don't be angry with us.
  • Tell them to hurry up!

คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ (คำนำหน้านาม) (Possessive Adjective)

คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของไม่ใช่คำสรรพนามแต่เป็นคำนำหน้านาม แต่การรู้จักคำคุณศัพท์ประเภทนี้ไปพร้อม ๆ กับคำสรรพนามจะมีประโยชน์กว่า เนื่องจากมีรูปคล้าย ๆ กับสรรพนามที่ใช้แสดงความเป็นเจ้าของ คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าจะทำหน้าทีเหมือนคำคุณศัพท์ ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า คำคุณศัพท์จะปรากฏอยู่หน้าคำนามเสมอ และจะไม่สามารถใช้แทนคำนามได้เหมือนกับคำสรรพนาม

ตัวอย่างเช่น
  • Did mother find my shoes?
  • Mrs. Baker wants to see your homework.
  • Can Jake bring over his baseball cards?
  • Samantha will fix her bike tomorrow.
  • The cat broke its leg.
  • This is our house.
  • Where is their school?

สรรพนามที่ใช้แสดงความเป็นเจ้าของ (Possessive Pronoun)

สรรพนามที่ใช้แสดงความเป็นเจ้าของจะใช้แทนคำนามเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ (ไม่ว่าคำนามนั้น ๆ จะเป็นประธานหรือกรรมก็ตาม) โดยมีหลักการใช้ดังนี้ คือ เมื่อใช้สรรพนามที่ใช้แสดงความเป็นเจ้าของแทนคำนาม คำนามนั้น ๆ จะต้องถูกลบออกและไม่นำมากล่าวซ้ำอีกในประโยคนั้น ๆ

ตัวอย่างเช่น
  • This bag is mine.
  • Yours is not blue.
  • That bag looks like his.
  • These shoes are not hers.
  • That car is ours.
  • Theirs is parked in the garage.

สรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกัน (Reflexive or Intensive Pronoun)

สรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกัน คือ ชุดคำเดียวกันแต่มีหน้าที่แตกต่างกันไปในประโยค

สรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกันจะใช้เพื่อสะท้อนกลับไปถึงประธานและกรรมตรงหรือกรรมรองในเวลาเดียวกัน สามารถใช้ได้กับคำกิริยาบางคำเท่านั้น อีกทั้ง ยังไม่สามารถละสรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกันได้ เพราะถ้าหากละไปจะทำให้รูปประโยคที่เหลือไม่ถูกต้อง

ตัวอย่างเช่น
  • I told myself to calm down.
  • You cut yourself on this nail?
  • He hurt himself on the stairs.
  • She found herself in a dangerous part of town.
  • The cat threw itself under my car!
  • We blame ourselves for the fire.
  • The children can take care of themselves.

สรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกันจะเน้นประธานของประโยค ไม่ใช่กรรม สามารถละไว้ในฐานที่เข้าใจได้โดยไม่ทำให้ความหมายเปลี่ยน นอกจากนี้ สรรพนามที่ใช้เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกันสามารถวางไว้หลังประธานหรือวางไว้ท้ายสุดของประโยคก็ได้

ตัวอย่างเช่น
  • I made these cookies myself.
  • You yourself asked Jake to come.
  • The Pope himself pardoned Mr. Brown.
  • My teacher didn't know the answer herself.
  • The test itself wasn't scary, but my teacher certainly is.
  • We would like to finish the renovation before Christmas ourselves.
  • They themselves told me the lost shoe wasn't a problem.