คำนำหน้านามชี้เฉพาะ

คำนำหน้านามชี้เฉพาะแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่ถูกกล่าวถึง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ เหตุการณ์ หรือคนอยู่ห่างจากผู้พูดมากน้อยเพียงไร และยังสามารถใช้เพื่อแสดงระยะใกล้ไกลทั้งทางกายภาพและทางอารมณ์ความรู้สึกได้อีกด้วย เมื่อพูดถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ หากเป็นเหตุการณ์ในปัจจุบัน คำนำหน้านามชี้เฉพาะที่ใช้มักจะเป็นคำที่ให้ความรู้สึกว่าอยู่ใกล้ ๆ สำหรับเหตุการณ์ในอดีตจะใช้คำนำหน้านามชี้เฉพาะที่ให้ความรู้สึกว่าอยู่ไกล 

  อยู่ใกล้ผู้พูด อยู่ไกลจากผู้พูด
Adverb Here There
Demonstrative with singular nouns
& uncountable nouns
This That
Demonstrative with
plural countable nouns
These Those

การใช้คำนำหน้านามชี้เฉพาะ

ตัวอย่างเช่น
อยู่ใกล้ผู้พูด อยู่ไกลจากผู้พูด
Is this John's house? Is that John's house over there?
This is a nice surprise! That must have been a nice surprise for you.
These apples are mine. Those apples are yours.
What are you up to these days? Those days are long gone.
This time I won't be late. We really surprised you that time.
This sugar is for my crepes. You can use that sugar for your cake.

ตำแหน่งในประโยค

คำนำหน้านามชี้เฉพาะจะวางไว้ข้างหน้าคำนามหรือคำคุณศัพท์เพื่อขยายคำนามนั้น 

ตัวอย่างเช่น
  • This blue car needs to be washed next.
  • Those people were here first.
  • That metal rod should work.
  • These oranges are delicious.

นอกจากนี้ คำนำหน้านามชี้เฉพาะยังสามารถวางไว้ข้างหน้าตัวเลขได้อีกด้วย หากตัวเลขนั้น ๆ เป็นที่เข้าใจว่ากำลังพูดถึงสิ่งใด 

ตัวอย่างเช่น
  • I'd like to try on that one.
  • This one is broken.
  • I'll take these three.
  • Those two are not as pretty as these two.

อีกทั้งคำนำหน้านามชี้เฉพาะยังสามารถใช้โดด ๆ ได้อีกด้วย หากเป็นที่เข้าใจว่ากำลังพูดถึงสิ่งใด 

ตัวอย่างเช่น
  • I'll never forget this.
  • That has nothing to do with me.
  • I didn't ask for these.
  • Those aren't mine.